หากคุณดูหนังด้วยความคาดหวังว่าจะได้ชมสูตรสำเร็จที่ใช้ความน่ารักของสุนัขมาเรียกน้ำตา คุณอาจได้รับเพียงเศษเสี้ยวของสิ่งที่ “โกฮัง..หัวใจโกโฮม” พยายามจะสื่อสาร เพราะแท้จริงแล้ว ภายใต้เปลือกนอกของการผจญภัยผ่านสายตาของสุนัขจรจัด ภาพยนตร์เรื่องนี้คือบทกวีแห่งความเงียบเหงา คือภาพสะท้อนของมนุษย์ผู้แปลกแยก และเป็นการชำแหละโครงสร้างทางสังคมที่ไร้ความปรานี ผ่านการเปรียบเปรยชีวิตของ “คน” และ “หมา” ที่ถูกร้อยเรียงเข้าด้วยกันอย่างแยบยลในสามช่วงวัยของชีวิต นี่ไม่ใช่เพียงภาพยนตร์ของคนรักสัตว์ แต่มันคืองานสัจนิยมที่วิพากษ์การดำรงอยู่ของเราทุกคนที่กำลังดิ้นรนค้นหาคำว่า “บ้าน” ในโลกที่พร้อมจะทอดทิ้งเราไว้เบื้องหลัง…

วันนี้จะมาเมาท์มอยหนังเรื่องใหม่ของผู้กำกับ บงจุนโฮ (Bong Joon Ho) คนดีคนเดิมที่เคยทำ Parasite จนดังระเบิดระเบ้อไปทั่วโลกนั่นแหละ คราวนี้แกกลับมาพร้อมกับหนังไซไฟอวกาศชื่อ Mickey 17 นำแสดงโดยพ่อหนุ่มแวมไพร์ โรเบิร์ต แพททินสัน (Robert Pattinson) บอกเลยว่าเรื่องนี้…บันเทิงพิลึก! คำเตือน:…

ย้อนกลับไปในช่วงปี 1998-1999 ยุคที่คำว่า “สตรีมมิ่ง” ยังเป็นเพียงศัพท์แสงทางเทคโนโลยีที่ไม่มีใครนึกภาพออก และตารางชีวิตของคนรักหนังถูกกำหนดโดยผังรายการของเคเบิลทีวี เย็นวันหนึ่งบนช่อง HBO ผมได้สัมผัสกับมหรสพแห่งความบ้าคลั่งที่ชื่อว่า Top Secret! เป็นครั้งแรก หน้าจอทีวีในวันนั้นตรึงผมไว้กับที่จนลืมดูนาฬิกา รู้ตัวอีกทีก็สายเกินกว่าจะไปเตะบอลช่วงเย็นกับเพื่อนๆ ตามนัดหมาย ผมรีบใส่รองเท้าวิ่งกระหืดกระหอบไปที่สนามด้วยความรู้สึกผิด ทว่าเมื่อไปถึง ภาพที่เห็นกลับกลายเป็นความว่างเปล่าผสมเสียงหัวเราะร่วน…

ภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มต้นด้วยภาพของ แจ็กสัน เมน ที่กำลังยืนอยู่เบื้องหน้าแสงไฟสาดส่องบนเวทีคอนเสิร์ต และปิดฉากลงด้วยภาพของ แอลลี่ ที่ยืนหยัดอยู่บนเวทีในตำแหน่งเดียวกัน วงจรที่สมบูรณ์แบบนี้ไม่ใช่ความบังเอิญ แต่คือการประกาศกร้าวถึงแก่นแท้ของภาพยนตร์ที่ว่าด้วย “การสืบทอด” และการส่งไม้ต่อแห่งยุคสมัย เมื่อหวนกลับไปทบทวนความทรงจำในช่วงรอยต่อของปี 2018 ถึง 2019 ประสบการณ์การรับชมภาพยนตร์ของผมถูกท้าทายด้วยผลงานสองเรื่องที่พาผู้ชมดำดิ่งลงสู่ห้วงลึกของความโศกเศร้า ในขณะที่ภาพยนตร์อย่าง Joker…