ทุกครั้งที่ลมหนาวปลายปีพัดมาถึง เรื่องราวของเจ้าตัวเขียวขี้โมโหผู้เกลียดเทศกาลคริสต์มาสอย่าง “เดอะ กริ๊นช์” ก็มักจะถูกหยิบกลับมาเล่าซ้ำอยู่เสมอ นับตั้งแต่ Dr. Seuss จรดปากกาสร้างตัวละครนี้ขึ้นในปี 1957 เรื่องราวของเขาก็เดินทางข้ามยุคสมัยมาสู่จอภาพยนตร์หลายครั้ง ไม่ว่าจะเป็นแอนิเมชันระดับตำนานปี 1966 หรือฉบับคนแสดงสุดบ้าคลั่งของ จิม แคร์รี่ ในปี 2000 จนกระทั่งในปี 2018 ค่าย Illumination ผู้ให้กำเนิดเหล่ามินเนี่ยนได้นำนิทานคลาสสิกเรื่องนี้มาปัดฝุ่นใหม่ในรูปแบบแอนิเมชัน CGI ภายใต้การกำกับของ Yarrow Cheney และ Scott Mosier พร้อมได้ Benedict Cumberbatch มาให้เสียงพากย์เป็นกริ๊นช์ และได้ Pharrell Williams มารับหน้าที่เป็นผู้เล่าเรื่อง
การกลับมาครั้งนี้ชวนให้ผู้ชมที่โตมากับเวอร์ชันเก่าๆ ตั้งคำถามไม่น้อยว่า การตีความกริ๊นช์ในยุค 2018 มีเสน่ห์แตกต่างจากเดิมอย่างไร และเมื่อวางเทียบเคียงกับหนังสือต้นฉบับ รวมถึงอีกสองเวอร์ชันขึ้นหิ้งในอดีต ผลงานชิ้นนี้ยืนอยู่ตรงจุดไหนในความรู้สึกของผู้ชมจริง
ย้อนรอยเสน่ห์จากวรรณกรรม 1957 สู่มาตรฐานทองคำปี 1966 และความบ้าระห่ำปี 2000
ความมหัศจรรย์ของ How the Grinch Stole Christmas! ฉบับหนังสือภาพปี 1957 ของ Dr. Seuss อยู่ที่ความเรียบง่ายแต่คมคาย หนังสือเล่มนี้เล่าเรื่องผ่านบทกวีคล้องจองขนาดสั้น ด้วยลายเส้นขาวดำตัดสีชมพูอมแดง (ในฉบับพิมพ์แรก กริ๊นช์ยังไม่ได้มีผิวสีเขียวด้วยซ้ำ) โดยแทบไม่เสียเวลาอธิบายปูมหลังว่าทำไมกริ๊นช์ถึงเกลียดคริสต์มาส เรื่องราวพุ่งตรงไปที่การเสียดสีความฟุ้งเฟ้อและพิสูจน์ให้เห็นว่าความสุขของเทศกาลไม่ได้ขึ้นอยู่กับกล่องของขวัญ

เก้าปีต่อมา ผู้กำกับแอนิเมชันระดับตำนานอย่าง Chuck Jones ได้นำหนังสือเล่มบางนี้มาดัดแปลงเป็นแอนิเมชันพิเศษทางโทรทัศน์ความยาวเพียง 26 นาทีในปี 1966 และยังคงถูกยกย่องว่าเป็นฉบับที่ดีที่สุดมาจนถึงทุกวันนี้ ความสำเร็จของเวอร์ชัน 1966 คือความเคารพต่อจังหวะของวรรณกรรมต้นฉบับ เสียงพากย์และเล่าเรื่องที่ทั้งเจ้าเล่ห์และเปี่ยมมนต์ขลังของ Boris Karloff ผสานกับบทเพลง “You’re a Mean One, Mr. Grinch” ที่ขับร้องโดย Thurl Ravenscroft ได้สร้างภาพจำของเจ้ากริ๊นช์ตัวเขียวที่มีรอยยิ้มแสนร้ายกาจติดตาผู้ชมไปตลอดกาล
กระทั่งปี 2000 ผู้กำกับ Ron Howard เลือกตีความใหม่เป็นภาพยนตร์คนแสดงความยาวกว่า 104 นาที โดยมี จิม แคร์รี่ สวมบทบาทกริ๊นช์ภายใต้เมคอัพหนักหน่วง การขยายเรื่องสั้นให้เป็นหนังใหญ่ทำให้ต้องเติมบริบททางสังคมของชาวเมือง Whoville ที่หมกมุ่นอยู่กับการซื้อขายของขวัญและการแข่งขันประดับบ้าน รวมถึงเติมบาดแผลวัยเด็กที่กริ๊นช์เคยถูกเพื่อนกลั่นแกล้งจนต้องหนีไปอยู่บนภูเขา แม้หลายคนจะมองว่าโทนหนังค่อนข้างมืดหม่น เต็มไปด้วยมุกตลกร้ายสำหรับผู้ใหญ่ และบางช่วงดูล้นเกินนิทานเด็กไปบ้าง แต่พลังการแสดงทางกายภาพที่หลุดโลกและอารมณ์ขันสุดโต่งของ จิม แคร์รี่ ก็ทำให้เวอร์ชันปี 2000 กลายเป็นหนังคริสต์มาสในดวงใจของคนรุ่นใหม่จำนวนมาก
The Grinch (2018): เมื่อเจ้าตัวร้ายกลายเป็นเพียงคนขี้เหงาในโลกสีพาสเทล
เมื่อมาถึงมือของ Illumination ในปี 2018 โครงสร้างเรื่องหลักยังคงเดินตามรอยเดิม คือกริ๊นช์อาศัยอยู่บนยอดเขา Crumpit กับเจ้าสุนัขแสนรู้ชื่อ Max คอยมองลงมาอย่างรำคาญใจต่อความคึกคักของชาวเมือง Whoville ก่อนจะวางแผนปลอมตัวเป็นซานตาคลอส พร้อมชักชวนกวางเรนเดียร์ร่างยักษ์แสนซื่อชื่อ Fred มาช่วยลากเลื่อน เพื่อขโมยของขวัญ ต้นคริสต์มาส และอาหารทั้งหมดของเมืองในคืนคริสต์มาสอีฟ

จุดที่ฉบับ 2018 ขยายความต่างจากเวอร์ชันอื่นคือการลดความร้ายกาจของชาวเมืองลง ชาว Whoville ในฉบับนี้ล้วนใจดีและอบอุ่น รวมถึงตัวละคร ซินดี้-ลู ฮู (Cameron Seely) ก็ไม่ได้ตั้งคำถามกับวัตถุนิยมแบบฉบับปี 2000 แต่เธอวางแผนดักจับซานตาคลอสเพียงเพราะอยากขอพรให้ ดอนน่า (Rashida Jones) แม่เลี้ยงเดี่ยวผู้ทำงานหนักได้พักผ่อนและมีความสุขมากขึ้น ขณะเดียวกัน หนังได้ใส่ปูมหลังของกริ๊นช์ว่าแท้จริงแล้วเขาเติบโตมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าอย่างโดดเดี่ยว ทำให้ทุกเทศกาลแห่งความสุขของคนอื่นกลายเป็นเครื่องตอกย้ำความอ้างว้างในใจเขา

ในช่วงท้ายของเรื่อง หลังกริ๊นช์กวาดข้าวของทั้งเมืองใส่เลื่อนกลับขึ้นไปบนยอดเขาได้สำเร็จ แต่พอรุ่งเช้าเขากลับได้ยินชาวเมืองจับมือร้องเพลงร่วมกันโดยไม่ยี่หระต่อของขวัญที่หายไป เสียงเพลงนั้นทำให้หัวใจของกริ๊นช์พองโตขึ้นสามเท่า เขาจึงรีบคว้าเลื่อนที่เกือบตกหน้าผาและพา Max ลงมาคืนของทั้งหมดพร้อมสารภาพผิดอย่างตรงไปตรงมา ชาวเมืองและมิสเตอร์บริคเคิลบอม (Kenan Thompson) ต่างให้อภัยเขาทันที ซินดี้-ลู เอ่ยปากชวนกริ๊นช์มาร่วมมื้อค่ำวันคริสต์มาส ซึ่งกริ๊นช์ก็ยอมรับความรู้สึกแท้จริงต่อหน้าทุกคนว่า ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาไม่ได้เกลียดคริสต์มาสเลย เพียงแต่เขาเกลียดการต้องอยู่คนเดียวเท่านั้น
วิจารณ์ตามความรู้สึกจริง: ดูง่าย อบอุ่น แต่ขาดความแสบที่เป็นหัวใจของตัวละคร
หากมองในฐานะหนังครอบครัวสำหรับเปิดดูร่วมกันในวันหยุด The Grinch (2018) ถือเป็นแอนิเมชันที่ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดี งานภาพสไตล์ CGI สีสันสดใสสวยงามตา ดนตรีประกอบร่วมสมัยฟังเพลิน และการเพิ่มพื้นที่ให้เจ้าหมา Max กับกวางเรนเดียร์ Fred รวมถึงฉากวางแผนประดิษฐ์อุปกรณ์ขโมยของขวัญ ก็ช่วยสร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะเบาๆ ให้เด็กๆ ได้ตลอดทั้งเรื่อง

ทว่าหากมองด้วยความรู้สึกของคนที่รักวรรณกรรมต้นฉบับ แอนิเมชันปี 1966 และเวอร์ชันของ จิม แคร์รี่ แล้ว ฉบับปี 2018 กลับให้ความรู้สึกที่ “ปลอดภัยเกินไป” จนสูญเสียเสน่ห์เฉพาะตัวของตัวละครกริ๊นช์ไปอย่างน่าเสียดาย Illumination เลือกขัดเกลาเหลี่ยมมุมความร้ายกาจจนกริ๊นช์ของ Benedict Cumberbatch แทบไม่เหลือความเจ้าเล่ห์หรือความโหดฮาแบบตัวป่วน หากแต่ดูคล้ายคนเก็บตัวขี้หงุดหงิดที่พร้อมจะใจอ่อนได้ทุกเมื่อ การลดทอนความแสบสันในช่วงต้นเรื่องส่งผลโดยตรงต่อน้ำหนักทางอารมณ์ในตอนจบ เพราะเมื่อคนดูรู้สึกตั้งแต่แรกว่ากริ๊นช์ไม่ได้ใจร้ายจริง การที่หัวใจของเขาพองโตขึ้นหรือการที่ชาวเมืองให้อภัยเขาอย่างง่ายดาย จึงไม่ได้สร้างแรงกระแทกทางอารมณ์หรือความตื้นตันได้มากเท่าที่ควร
โดยสรุปแล้ว The Grinch (2018) เป็นหนังที่ดูได้เพลินๆ อบอุ่นหัวใจ และเข้าถึงเด็กเล็กได้ง่ายที่สุดในบรรดาทุกเวอร์ชัน แต่ถ้าถามถึงความขลัง ความคลาสสิก และความถึงพริกถึงขิงในการถ่ายทอดจิตวิญญาณของจอมขโมยคริสต์มาส มันยังคงห่างชั้นจากความกระชับอันเป็นอมตะของปี 1966 และความบ้าระห่ำอันน่าจดจำของ จิม แคร์รี่ ในปี 2000 อยู่พอสมควรเลยทีเดียว

อยากจะเขียนอะไรก็เขียนอ่ะครับ แต่มีผู้ช่วยเขียนเป็น A.I. หากเขียนผิดหรือตกหล่นไปก็ขออภัยล่วงหน้านะครับ

![[รีวิว] Man on Fire : คนจริงเผาแค้น (2004) | ไฟแค้นที่เผาผลาญกาลเวลา ความทรงจำ และการมองย้อนกลับจาก 2005 ถึง 2025 ManOnFire-cover](https://mlkrw8gmc4ni.i.optimole.com/w:250/h:200/q:mauto/rt:fill/g:ce/ig:avif/https://www.kengji.co/wp-content/uploads/2025/09/ManOnFire-cover.webp)
![[รีวิว] Sing Street : รักใครให้ร้องเพลงรัก (2016) | จดหมายรักถึงดนตรี วัยรุ่น และทางหนีจากโลกที่โหดร้าย Sing Street Cover](https://mlkrw8gmc4ni.i.optimole.com/w:250/h:200/q:mauto/rt:fill/g:ce/ig:avif/https://www.kengji.co/wp-content/uploads/2025/09/Sing-Street-Cover.webp)
![[รีวิว] Good Will Hunting : ตามหาศรัทธารัก (1997) | เมื่อความเจ็บปวดคือโจทย์ยากกว่าคณิตศาสตร์ GoodWillHunting-cover](https://mlkrw8gmc4ni.i.optimole.com/w:250/h:200/q:mauto/rt:fill/g:ce/ig:avif/https://www.kengji.co/wp-content/uploads/2025/09/GoodWillHunting-cover.webp)