Skip to content

You Never Give Me Your Money / Sun King / Mean Mr. Mustard / Polythene Pam / She Came In Through the Bathroom Window – The Beatles | องก์แรกแห่งเมดเล่ย์ Abbey Road กับคณะตัวละครสุดเพี้ยนและรอยต่อที่เนียนกริบ

เวลาที่ใช้อ่าน : 6 นาที

หากใครเคยเปิดหน้าบีของอัลบั้ม Abbey Road (1969) ทิ้งไว้แล้วปล่อยให้เข็มแผ่นเสียงไต่ผ่านครึ่งหลังของแผ่นไปจนจบ สิ่งที่รออยู่ตรงหน้าไม่ได้เป็นเพียงรายชื่อเพลงแปดเพลงที่เรียงต่อกันตามลำดับ แต่มันคือ “The Long One” หรือที่แฟนเพลงทั่วโลกรู้จักกันในชื่อ Abbey Road Medley มหากาพย์ดนตรีความยาวราวสิบหกนาทีที่ พอล แม็กคาร์ตนีย์ (Paul McCartney) และโปรดิวเซอร์คู่บุญ จอร์จ มาร์ติน (George Martin) จับเอาเศษเสี้ยวบทเพลงที่ยังไม่สมบูรณ์ของวงมาร้อยเรียงใหม่ราวกับซิมโฟนีร็อคขนาดย่อม

เสน่ห์อันน่าอัศจรรย์ของเมดเล่ย์ชุดนี้อยู่ที่การแบ่งจังหวะทางอารมณ์ออกเป็นสององก์อย่างชัดเจน ก่อนที่เราจะเดินทางไปถึงช่วงเวลาแห่งน้ำตา การปลอบประโลม และคำอำลาครั้งสุดท้ายในองก์จบอย่าง Golden Slumbers / Carry That Weight / The End – The Beatles ผู้ฟังทุกคนต้องก้าวผ่าน “องก์แรก” เสียก่อน องก์ที่เปิดฉากด้วยความขมขื่นของโลกธุรกิจใน You Never Give Me Your Money ก่อนจะเหวี่ยงเราหลุดเข้าไปในโรงละครสัตว์แห่งความกวนประสาทและคณะตัวละครสุดเพี้ยนจากปลายปากกาของ จอห์น เลนนอน (John Lennon) ทั้ง Sun King, Mean Mr. Mustard และ Polythene Pam แล้วปิดท้ายองก์ด้วยการที่พอลคว้าจังหวะเสียบเพลง She Came In Through the Bathroom Window ของตัวเองต่อท้ายได้อย่างเนียนกริบจนแทบมองไม่เห็นรอยตะเข็บ

You Never Give Me Your Money: บทนำแห่งความเหนื่อยล้าและฝันหวานกลางทางแยก

ทุกมหากาพย์ย่อมต้องการบทนำที่ตั้งโจทย์ทางอารมณ์ของเรื่องทั้งหมด และหน้าที่นั้นตกเป็นของ You Never Give Me Your Money บทเพลงความยาวสี่นาทีที่พอลแต่งขึ้นในเดือนมีนาคม 1969 ช่วงเวลาหลังแต่งงานกับ ลินดา อีสต์แมน (Linda Eastman) ได้ไม่นาน แต่เบื้องหลังชีวิตคู่ที่กำลังผลิบานกลับสวนทางกับบรรยากาศอันอึมครึมภายในวง The Beatles อย่างสิ้นเชิง ขณะนั้นค่าย Apple Corps กำลังจมอยู่ในความโกลาหลทางการเงิน ส่วนสมาชิกวงก็แตกคอกันอย่างหนักเรื่องการดึงผู้จัดการคนใหม่อย่าง อัลเลน ไคลน์ (Allen Klein) เข้ามาดูแลธุรกิจ ซึ่งพอลคัดค้านสุดตัว

ความอัดอั้นเหล่านั้นถูกระบายออกมาตั้งแต่บรรทัดแรกผ่านเสียงเปียโนที่ทอดถอนใจอย่างหม่นเศร้า คำว่า “funny paper” ที่พอลร้องด้วยน้ำเสียงอ่อนล้าไม่ได้เป็นเพียงภาพเปรียบเปรยลอยๆ แต่พาดพิงตรงไปถึงกองเอกสารบัญชีและสัญญาที่เต็มไปด้วยคำสัญญาเลื่อนลอยซึ่งไม่เคยกลายเป็นความจริง ทว่าความอัจฉริยะของเพลงนี้อยู่ตรงที่มันไม่ได้จมปลักอยู่กับความเศร้า พอลสร้างโครงสร้างดนตรีที่เปรียบเสมือนเมดเล่ย์ย่อยในตัวเอง จากบัลลาดเปียโนแสนหม่น มันพลิกอารมณ์เข้าสู่จังหวะบูกี้-วูกี้ที่กวนนิดๆ ด้วยท่อน “Out of college, money spent” ซึ่งเล่าถึงชีวิตวัยรุ่นที่หมดตัวและไม่เห็นอนาคต

จากนั้นสายลมแห่งความหวังก็พัดผ่านเข้ามาอย่างจังเมื่อดนตรีเร่งเครื่องสู่ท่อน “One sweet dream” เสียงกีตาร์ของ จอร์จ แฮร์ริสัน (George Harrison) ที่ผ่านลำโพง Leslie หมุนวนจนเกิดประกายระยิบระยับ สอดรับกับเสียงกีตาร์แตกพร่าของจอห์นและจังหวะกลองหนักแน่นของ ริงโก สตาร์ (Ringo Starr) ซึ่งวงวางแทร็กพื้นฐานไว้ที่ Olympic Sound Studios ตั้งแต่วันที่ 6 พฤษภาคม 1969 โดยคัดเอาเทกที่ 30 จากทั้งหมด 36 เทกมาเป็นต้นฉบับ ก่อนจะกลับมาอัดเสียงร้องและรายละเอียดเพิ่มเติมที่ EMI Studios (Abbey Road) ตลอดเดือนกรกฎาคม

ท่อนนี้สะท้อนความปรารถนาของพอลที่อยากเก็บกระเป๋า ขับรถหนีออกจากความวุ่นวายในลอนดอนไปเริ่มต้นชีวิตใหม่กับคนรัก ก่อนที่จังหวะร็อคจะค่อยๆ สลายตัวลงเหลือเพียงเสียงร้องประสานแบบเพลงกล่อมเด็กที่ชวนขนลุกนิดๆ อย่าง “One, two, three, four, five, six, seven, all good children go to heaven” และเมื่อเสียงกีตาร์จางหายไปในวันที่ 5 สิงหาคม 1969 พอลก็ปิดท้ายบทนำนี้ด้วยเทปลูปเสียงธรรมชาติยามค่ำคืน ทั้งเสียงจิ้งหรีด นก ฟองน้ำ และระฆังลม เพื่อค่อยๆ ดึงม่านเปิดฉากเข้าสู่โลกเหนือจริงในเพลงถัดไป

Sun King: มนต์สะกดแห่งราตรีและภาษาต่างด้าวที่แอบกวนประสาท

เมื่อเสียงจิ้งหรีดยามค่ำคืนยังไม่ทันเงียบสนิท ท่วงทำนองกีตาร์ที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยรีเวิร์บของ Sun King ก็ลอยอ้อยอิ่งขึ้นมาท่ามกลางความมืด เบื้องหลังซาวด์ล่องลอยอันงดงามนี้มีที่มาที่น่ารักและตรงไปตรงมาอย่างเหลือเชื่อ เพราะในเวลานั้นเพลงบรรเลงอย่าง Albatross ของวง Fleetwood Mac ที่นำโดย ปีเตอร์ กรีน (Peter Green) กำลังโด่งดังและขึ้นอันดับหนึ่งในอังกฤษ จอร์จ แฮร์ริสัน เคยเล่าไว้ว่าพวกเขาแค่คุยกันในห้องอัดว่าลองเล่นให้เหมือน Fleetwood Mac กำลังบรรเลงเพลง Albatross ดูไหม เพื่อให้ได้บรรยากาศชวนฝันแบบนั้น เมื่อบวกกับเสียงออร์แกน Lowrey ที่จอร์จ มาร์ติน เข้ามาอัดทับลงไปสองชั้น รวมถึงเสียงเคาะบองโกและมาราคัสเบาๆ ของริงโก Sun King จึงกลายเป็นห้วงเวลาที่สงบและศักดิ์สิทธิ์ที่สุดช่วงหนึ่งของอัลบั้ม

ความขบขันแบบแสบสันของจอห์น เลนนอน อยู่ตรงที่เขาจงใจเอาเสียงร้องประสานสามประสานอันไพเราะระดับคณะนักร้องประสานเสียงในโบสถ์ของจอห์น พอล และจอร์จ มาขับขานเนื้อเพลงที่ไม่มีความหมายอะไรเลย เดิมทีเพลงนี้มีชื่อทำงานว่า “Here Comes the Sun-King” ก่อนจะถูกหั่นให้สั้นลงเพื่อไม่ให้ซ้ำซ้อนกับ Here Comes the Sun ของจอร์จ แต่พอเข้าสู่ครึ่งหลังของเพลง ทั้งวงกลับพร้อมใจกันร้องภาษาสเปนผสมอิตาลีและโปรตุเกสแบบมั่วซั่วขึ้นมาดื้อๆ ตั้งแต่ “Quando paramucho mi amore de felice carathon” ไปจนถึงคำที่พอจำได้จากห้องเรียนหรือข่าวบันเทิงอย่าง “paparazzi” และ “parasol”

ที่ร้ายกาจที่สุดคือการแอบยัดคำว่า “chicka ferdy” ลงไปในท่วงทำนองแสนละมุนนั้น ซึ่งแท้จริงแล้วมันเป็นสำนวนล้อเลียนแบบเด็กๆ ที่ใช้แหย่กันตามสนามเด็กเล่นในเมืองลิเวอร์พูล จอห์นเคยอธิบายในภายหลังว่าพวกเขาแค่สนุกกับการปั้นคำที่ฟังดูเหมือนภาษาละตินเพื่อหยอกล้อคนฟังเท่านั้น และก่อนที่ใครจะเคลิบเคลิ้มจนเผลอหลับไปกับมนต์สะกดของราชาสุริยัน เสียงกลองสแนร์และทอมของริงโกก็รัวกระแทกเข้ามาปลุกทุกคนให้ตื่นเต็มตาในทันที

เศษเพลงจากริมฝั่งคงคา: เบื้องหลังความเพี้ยนที่อินเดียของ Mean Mr. Mustard และ Polythene Pam

จุดหักเหทางอารมณ์ที่คมกริบที่สุดขององก์แรกเกิดขึ้นเมื่อ Sun King ไหลตรงเข้าสู่ Mean Mr. Mustard ซึ่งความจริงแล้ว The Beatles บันทึกเสียงแทร็กพื้นฐานของทั้งสองเพลงนี้ต่อเนื่องกันเป็นชิ้นเดียวในวันที่ 24 กรกฎาคม 1969 หาก You Never Give Me Your Money คือความเครียดของโลกผู้ใหญ่ในลอนดอน ช่วงกลางของเมดเล่ย์นี้ก็คือการเปิดกรุ “เศษเพลงจากอินเดีย” ที่จอห์นเคยพูดติดตลกปนถ่อมตัวในภายหลังว่าเป็นเศษขยะเล็กๆ น้อยๆ ที่เขาแต่งทิ้งไว้สมัยไปฝึกสมาธิกับท่านมหาริชี มเหศ โยคี (Maharishi Mahesh Yogi) ที่เมืองฤษีเกศ (Rishikesh) ประเทศอินเดีย เมื่อต้นปี 1968

มันช่างเป็นภาพที่ย้อนแย้งอย่างมีเสน่ห์ ในขณะที่สี่เต่าทองกำลังนั่งสมาธิท่ามกลางความสงบเงียบเชิงเขาหิมาลัยเพื่อแสวงหาความหมายทางจิตวิญญาณ สมองของจอห์นกลับแล่นพล่านไปสร้างสรรค์ตัวละครสุดพิลึกพิลั่นที่เต็มไปด้วยอารมณ์ขันร้ายๆ ทั้ง Mean Mr. Mustard และ Polythene Pam ต่างเคยถูกบันทึกไว้เป็นเดโมอะคูสติกที่บ้านของจอร์จในเมืองเอเชอร์ (Esher Demos) เมื่อเดือนพฤษภาคม 1968 เพื่อเตรียมลงอัลบั้ม The White Album แต่กลับถูกคัดออกและเก็บเข้าลิ้นชักไว้กว่าหนึ่งปี จนกระทั่งโปรเจกต์เมดเล่ย์ของ Abbey Road ช่วยปลุกผีตัวละครเหล่านี้ให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง

Mean Mr. Mustard: ตาแก่ขี้เหนียวกับการเปลี่ยนชื่อเพื่อรอยต่อ

แรงบันดาลใจของ Mean Mr. Mustard มาจากข่าวสั้นในหนังสือพิมพ์อังกฤษที่จอห์นบังเอิญอ่านเจอเกี่ยวกับชายชาวสกอตแลนด์ผู้ตระหนี่ถี่เหนียวจนยอมทำเรื่องประหลาดเพื่อซ่อนเงินและประหยัดค่าไฟ จอห์นหยิบเค้าโครงนั้นมาขยายให้หลุดโลก กลายเป็นภาพของตาแก่สุดสกปรกที่ “Sleeps in the park, shaves in the dark” นอนในสวนสาธารณะ โกนหนวดในความมืด และยัดธนบัตรสิบชิลลิงไว้ในรูจมูกเพื่อเก็บไว้ใช้ยามจำเป็น ก่อนจะถูกน้องสาวพาออกไปดูพระราชินีแต่ดันตะโกนคำหยาบคายออกมาเสียอย่างนั้น

ในมิติทางดนตรี เพลงความยาวเพียงหนึ่งนาทีเศษนี้ขับเคลื่อนด้วยเสียงฟัซเบส (fuzz bass) ที่แตกพร่าและหนึบหนับของพอล ผสานกับจังหวะกีตาร์โปร่งของจอห์นและลูกเล่นเพอร์คัสชันที่เติมความกวนประสาทให้ตัวละครดูมีชีวิตชีวาขึ้นอีกหลายเท่า แต่รายละเอียดที่โชว์ไหวพริบการร้อยเรื่องของจอห์นได้ดีที่สุดซ่อนอยู่ในชื่อของน้องสาวนายมัสตาร์ด ในฉบับ Esher Demo ปี 1968 จอห์นเขียนให้น้องสาวของเขาชื่อ “เชอร์ลีย์” (Shirley) ทว่าเมื่อต้องจับเพลงนี้มาต่อเข้ากับเมดเล่ย์ในปี 1969 จอห์นจัดการเปลี่ยนเนื้อร้องเป็น “His sister Pam works in a shop” เพียงหนึ่งคำเพื่อโยนลูกส่งต่อไปยังตัวละครสาวสุดแสบในเพลงถัดไปอย่างแนบเนียน

Polythene Pam: สำเนียงลิเวอร์พูลดิบเถื่อนและตำนานถุงพลาสติก

ทันทีที่เสียงกีตาร์ของ Mean Mr. Mustard จบลงอย่างห้วนๆ จังหวะร็อคที่ดุดันและคึกคักกว่าเดิมก็พุ่งทะยานขึ้นมาแทนที่ใน Polythene Pam (น่าเสียดายปนขำเล็กน้อยที่เดิมทีพอลเคยคิดจะเอาเพลงอะคูสติกสั้นๆ อย่าง Her Majesty มาคั่นกลางระหว่างสองเพลงนี้ แต่พอพอลสั่งตัดออก จังหวะการส่งไม้ต่อจากพี่ชายจอมขี้เหนียวไปหาน้องสาวสุดเพี้ยนจึงยิ่งเฉียบขาดขึ้นเป็นเท่าตัว)

ตัวละคร “โพลีธีน แพม” คือการผสมร่างระหว่างความทรงจำสุดแปลกสองเหตุการณ์ในชีวิตจริงของจอห์น หนึ่งคือชื่อเล่นของ แพต ฮอดเจ็ตต์ (Pat Hodgett) แฟนเพลงสาววัยรุ่นสมัยวงยังเล่นอยู่ที่ Cavern Club ในลิเวอร์พูล ผู้ได้รับฉายาว่า “Polythene Pat” จากนิสัยประหลาดที่ชอบเคี้ยวและกินแผ่นพลาสติกโพลีธีน และสองคือคืนอันสุดเหวี่ยงที่หมู่เกาะแชนแนลในปี 1963 เมื่อจอห์นไปสังสรรค์กับกวีหนุ่ม รอยสตัน เอลลิส (Royston Ellis) และแฟนสาวของเขาที่ชื่อสเตฟานี ซึ่งแต่งตัวด้วยถุงพลาสติกโพลีธีนจนกลายเป็นภาพจำที่จอห์นนำมาขยี้ในเนื้อเพลงอย่างไม่เกรงใจใคร

สิ่งที่ทำให้ Polythene Pam สนุกและแสบสันจนวางไม่ลงไม่ใช่แค่เนื้อหาที่แซวว่า “She’s so good-looking but she looks like a man” หรือภาพหญิงสาวในชุด “dressed in her polythene bag” แต่คือการที่จอห์นจงใจร้องด้วยสำเนียงสเกาซ์ (Scouse) แบบชาวลิเวอร์พูลแท้ๆ ที่ทั้งห้าว หนา และกวนประสาทเต็มขั้น บวกกับการตีคอร์ดกีตาร์โปร่งที่รุนแรงดุดันจนแทบจะขาดเป็นเสี่ยงๆ มันคือช่วงเวลาสั้นๆ เพียงนาทีกว่าที่จอห์นปลดปล่อยอารมณ์ดิบแบบพังก์ร็อคก่อนยุคสมัยออกมาท่ามกลางความประณีตของสตูดิโอ Abbey Road

She Came In Through the Bathroom Window: รอยต่อที่เนียนกริบเมื่อพอลเสียบเพลงต่อจากจอห์น

หากจะเลือกช่วงเวลาที่พิสูจน์ว่าเคมีระหว่างเลนนอนและแม็กคาร์ตนีย์ยังคงมหัศจรรย์แม้ในวันที่ความสัมพันธ์ใกล้แตกสลาย วินาทีที่ Polythene Pam กลายร่างเป็น She Came In Through the Bathroom Window คือคำตอบที่ชัดเจนที่สุด ในวันที่ 25 กรกฎาคม 1969 The Beatles เข้าห้องอัดและเล่นแทร็กพื้นฐานของทั้งสองเพลงนี้รวดเดียวจบแบบไม่ตัดต่อ โดยต้องใช้ความพยายามถึง 39 เทกกว่าจะได้จังหวะที่ลงตัวที่สุด

ลองตั้งใจฟังวินาทีสุดท้ายของ Polythene Pam ให้ดี ขณะที่ไลน์กีตาร์โซโล่ของจอร์จและจังหวะร็อคกำลังโหมกระหน่ำถึงขีดสุด อยู่ๆ วงก็กดคอร์ดไต่ระดับลงมาอย่างฉับพลันพร้อมกับที่จอห์นตะโกนก้องขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นว่า “Oh, look out!” เสียงตะโกนนั้นทำหน้าที่เหมือนสัญญาณไฟเขียวและไม้ผลัดในสนามวิ่ง มันกระชากผู้ฟังออกจากโลกเสียดสีสุดเหวี่ยงของจอห์น แล้วโยนลงบนจังหวะกรู๊ฟขนาดกลางที่นุ่มนวล ชวนโยก และเปี่ยมเสน่ห์ของพอลทันทีโดยไม่มีแม้แต่เสี้ยววินาทีของความเงียบ การที่พอลเอาเพลงของตัวเองมาเสียบต่อท้ายเพลงของจอห์นในลักษณะนี้จึงไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนการแปะเทปสองม้วนเข้าด้วยกัน แต่ให้ความรู้สึกเหมือนดนตรีทั้งสองท่อนเกิดมาเพื่อกันและกันตั้งแต่แรก

เรื่องราวใน She Came In Through the Bathroom Window เองก็เพี้ยนและมีสีสันไม่แพ้ตัวละครของจอห์น แต่มันเกิดขึ้นจริงที่บ้านของพอลเองบนถนน Cavendish Avenue ย่าน St John’s Wood ในลอนดอน เมื่อแฟนเพลงสาวกลุ่มหนึ่ง (ซึ่งหลายคนมักเรียกรวมๆ ว่ากลุ่ม Apple Scruffs โดยมี ไดแอน แอชลีย์ หรือ Diane Ashley เป็นหนึ่งในผู้ร่วมเหตุการณ์) พากันไปเจอบันไดในสวนหลังบ้าน จึงพาดปีนขึ้นไปทางหน้าต่างห้องน้ำชั้นบนที่เปิดแง้มไว้เพื่อบุกเข้าไปหยิบรูปถ่ายและเสื้อผ้าของพอล ส่วนท่อนติดหูอย่าง “Sunday’s on the phone to Monday, Tuesday’s on the phone to me” ก็สะท้อนความวุ่นวายยามเพื่อนบ้านเห็นคนปีนเข้าบ้านแล้วพากันโทรบอกต่อกันเป็นทอดๆ เพื่อแจ้งข่าวให้พอลรู้

ความช่างสังเกตแบบพอล แม็กคาร์ตนีย์ ยังปรากฏให้เห็นชัดในท่อนจบของเพลง ระหว่างที่เขาเดินทางไปนิวยอร์กและยังคิดท่อนสรุปไม่ออก ขณะนั่งแท็กซี่มุ่งหน้าสู่สนามบิน JFK สายตาของพอลเหลือบไปเห็นป้ายบัตรประจำตัวคนขับรถที่ติดอยู่หน้ารถ ชื่อของคนขับคนนั้นคือ “Eugene Quits” ซึ่งวางอยู่เหนือข้อความว่า “New York Police Dept.” ภาพที่เห็นโดยบังเอิญในวันนั้นจุดประกายให้พอลหยิบมาผูกเป็นท่อนร้องอันแสนลงตัวอย่าง “And so I quit the police department, and got myself a steady job” ที่ช่วยปิดเรื่องราวการบุกรุกสุดป่วนให้จบลงด้วยรอยยิ้มอย่างมีชั้นเชิง

สะพานเชื่อมสู่จุดไคลแมกซ์: จากความปั่นป่วนขององก์แรกสู่องก์จบแห่งความทรงจำ

เมื่อเสียงกีตาร์และจังหวะกรู๊ฟของ She Came In Through the Bathroom Window ค่อยๆ ชะลอความเร็วลงและจบลงอย่างเรียบง่าย มันไม่ได้เป็นเพียงการปิดฉากเรื่องราวของหญิงสาวที่ปีนหน้าต่างห้องน้ำ แต่มันคือการปิดม่าน “องก์แรก” ของเมดเล่ย์ Abbey Road อย่างสมบูรณ์แบบ

ตลอดเวลาเกือบสิบนาทีที่ผ่านมา ผู้ฟังได้เดินทางผ่านอารมณ์ที่หลากหลายอย่างเหลือเชื่อ ตั้งแต่ความเหนื่อยหน่ายกับตัวเลขและสัญญาธุรกิจใน You Never Give Me Your Money ล่องลอยไปในม่านหมอกแห่งอารมณ์ขันใน Sun King หัวเราะให้กับความเพี้ยนจากอินเดียใน Mean Mr. Mustard และ Polythene Pam ก่อนจะค่อยๆ ผ่อนจังหวะลงใน She Came In Through the Bathroom Window เพื่อปรับลมหายใจของคนฟังให้พร้อมรับแรงกระแทกทางอารมณ์ครั้งใหญ่ที่รออยู่ข้างหน้า

เพราะเพียงไม่กี่อึดใจหลังจากความเงียบสั้นๆ ท้ายเพลงนี้ เสียงเปียโนที่อบอุ่นและโศกซึ้งที่สุดในชีวิตของพอลก็จะดังขึ้นเพื่อเปิดม่านองก์สุดท้ายใน Golden Slumbers / Carry That Weight / The End – The Beatles บทสรุปที่จะดึงเอาท่วงทำนองจาก You Never Give Me Your Money กลับมาบรรเลงซ้ำอย่างยิ่งใหญ่ด้วยเครื่องเป่าและวงออร์เคสตราใน Carry That Weight เพื่อเชื่อมโยงจุดเริ่มต้นและจุดจบของเมดเล่ย์ชุดนี้ให้บรรจบเป็นวงกลมที่สมบูรณ์ที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ดนตรีร็อค

แปลเพลง You Never Give Me Your Money / Sun King / Mean Mr. Mustard / Polythene Pam / She Came In Through the Bathroom Window – The Beatles

You Never Give Me Your Money

You never give me your money | เธอไม่เคยหยิบยื่นเงินทองให้ฉันเลย
You only give me your funny paper | มีเพียงเศษกระดาษไร้ค่าที่เธอส่งมาให้
And in the middle of negotiations | แล้วระหว่างที่เรากำลังเจรจาต่อรองกัน
You break down | เธอกลับหมดเรี่ยวแรงและพังทลายลง

I never give you my number | ฉันไม่เคยให้หมายเลขของฉันแก่เธอ
I only give you my situation | ฉันเพียงบอกเล่าถึงสถานการณ์ที่ตัวเองเผชิญ
And in the middle of investigation | และท่ามกลางการไต่สวนค้นหาความจริง
I break down | ฉันเองก็พังทลายลงเช่นกัน

Out of college, money spent | เรียนจบมหาวิทยาลัย เงินทองก็ร่อยหรอจนหมดสิ้น
See no future, pay no rent | มองไม่เห็นอนาคต แม้แต่ค่าเช่าบ้านก็ยังไม่มีจ่าย
All the money’s gone, nowhere to go | เงินทองหมดเกลี้ยง ไม่เหลือแม้แต่หนทางให้ก้าวเดิน

Any jobber got the sack | ใครต่อใครต่างถูกปลดออกจากงาน
Monday morning, turning back | เช้าวันจันทร์มาถึง ก็ได้แต่หันหลังกลับไปเริ่มต้นใหม่
Yellow lorry slow, nowhere to go | รถบรรทุกสีเหลืองแล่นเอื่อยช้า ขณะที่ชีวิตไม่รู้จะมุ่งหน้าไปทางใด

But oh, that magic feeling, nowhere to go | แต่โอ้ ความรู้สึกแสนมหัศจรรย์นั้น แม้ไม่มีจุดหมายให้ไป
Oh, that magic feeling | โอ้ ความรู้สึกมหัศจรรย์ที่ยากจะอธิบาย
Nowhere to go, nowhere to go | ไม่มีที่ให้ไป ไม่มีหนทางให้ก้าวเดิน

One sweet dream | หนึ่งความฝันอันแสนหวาน
Pick up the bags and get in the limousine | เก็บกระเป๋าเสีย แล้วก้าวขึ้นรถลีมูซีน
Soon we’ll be away from here | อีกไม่นาน เราก็จะได้หลุดพ้นไปจากที่แห่งนี้
Step on the gas and wipe that tear away | เหยียบคันเร่งให้มิด แล้วเช็ดน้ำตาหยดนั้นทิ้งไป

One sweet dream came true today | ความฝันแสนหวานหนึ่งเดียวได้กลายเป็นจริงในวันนี้
Came true today | กลายเป็นจริงในวันนี้
Came true today (yes, it did) | กลายเป็นจริงในวันนี้ (ใช่แล้ว มันเป็นจริงแล้ว)
One, two, three, four, five, six, seven | หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด
All good children go to Heaven | เด็กดีทุกคนล้วนได้ขึ้นสู่สรวงสวรรค์

Sun King

Ahhhh | อา…
Here come the Sun King | ราชันแห่งดวงตะวันกำลังเสด็จมา
Here come the Sun King | ราชันแห่งดวงตะวันกำลังเสด็จมา
Everybody’s laughing | ทุกคนต่างหัวเราะร่า
Everybody’s happy | ทุกคนต่างเปี่ยมสุข
Here come the Sun King | ราชันแห่งดวงตะวันกำลังเสด็จมา

Quando para mucho mi amore de felice corazon | เมื่อทุกสิ่งรายล้อมด้วยความรัก หัวใจดวงนี้ก็เปี่ยมสุขเหลือเกิน
Mundo paparazzi mi amore chica ferdi parasol | โลกทั้งใบช่างเต็มไปด้วยความรัก เสียงหัวเราะ และร่มกันแดดหลากสี
Questo obrigado tanta mucho que can eat it carousel | ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งมากมาย จนโลกหมุนวนราวกับม้าหมุนแห่งความสุข

หมายเหตุ: สามบรรทัดสุดท้ายเป็นการผสมคำหลายภาษาและคำที่แต่งขึ้นให้มีเสียงคล้ายภาษาอิตาลีและสเปน ไม่ได้มีความหมายตรงตัวตามหลักภาษา การแปลจึงเน้นบรรยากาศรื่นเริงและความรู้สึกของบทเพลง

Mean Mr. Mustard

Mean Mister Mustard sleeps in the park, | มิสเตอร์มัสตาร์ดจอมตระหนี่ นอนหลับอยู่ในสวนสาธารณะ
Shaves in the dark | โกนหนวดในความมืดมิด
Trying to save paper. | เพียงเพื่อประหยัดกระดาษให้ได้สักแผ่น
Sleeps in a hole in the road | นอนอาศัยอยู่ในหลุมข้างถนน
Saving up to buy some clothes. | เก็บหอมรอมริบเงินทอง หวังสักวันจะได้ซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่
Keeps a ten bob note up his nose, | ซ่อนธนบัตรสิบชิลลิงไว้ในรูจมูก
Such a mean old man, such a mean old man. | ช่างเป็นชายแก่ที่ขี้เหนียวเสียจริง ช่างเป็นคนตระหนี่อะไรเช่นนี้
His sister Pam works in a shop, | แพม น้องสาวของเขาทำงานอยู่ในร้านค้าแห่งหนึ่ง
She never stops, she’s a go getter. | เธอไม่เคยหยุดพัก เป็นคนขยันขันแข็งและมุ่งมั่นเอาการเอางาน
Takes him out to look at the Queen, | เธอพาเขาออกไปชมพระราชินี
Only place that he’s ever been. | นั่นแทบจะเป็นสถานที่แห่งเดียวที่เขาเคยไป
Always shouts out something obscene, | เขามักตะโกนถ้อยคำหยาบคายออกมาอยู่เสมอ
Such a dirty old man, dirty old man. | ช่างเป็นชายแก่ที่ลามกสกปรกเสียจริง ชายแก่จอมทะลึ่งเอ๋ย

Polythene Pam

Well, you should see Polythene Pam | คุณน่าจะได้เห็นสาวนามว่าโพลีทีนแพมสักครั้ง
She’s so good-looking but she looks like a man | เธอดูสะดุดตาไม่น้อย แต่รูปลักษณ์กลับชวนให้นึกถึงผู้ชาย
Well, you should see her in drag dressed in her polythene bag | คุณต้องเห็นเธอในชุดแต่งกายข้ามเพศ พร้อมถุงพลาสติกที่สวมประดับกาย
Yes, you should see Polythene Pam | ใช่แล้ว คุณควรได้เห็นโพลีทีนแพมด้วยตาตัวเอง
See Polythene Pam | มองดูโพลีทีนแพมสิ

Get a dose of her in jackboots and kilt | ลองสัมผัสเสน่ห์ของเธอในรองเท้าบู๊ตทหารและกระโปรงคิลต์
She’s killer-diller when she’s dressed to the hilt | เมื่อเธอแต่งองค์ทรงเครื่องเต็มยศ เธอช่างโดดเด่นสะดุดตาจนยากจะละสายตา
Well, it’s a little absurd, but she’s a nice class of bird | แม้จะดูแปลกประหลาดอยู่บ้าง แต่เธอก็เป็นสาวที่มีเสน่ห์ไม่เบา
Yes, you could say she was attractively built | จะพูดว่าเธอมีรูปร่างเย้ายวนชวนมองก็คงไม่ผิดนัก
You could say she was attractively built | ใช่แล้ว รูปร่างของเธอนั้นช่างน่าดึงดูดใจ

See Polythene Pam | มองดูโพลีทีนแพมสิ
She’s so good-looking but she looks like a man | เธอดูสะดุดตาไม่น้อย แต่รูปลักษณ์กลับชวนให้นึกถึงผู้ชาย
Well, you should see her in drag dressed in her polythene bag | คุณต้องเห็นเธอในชุดแต่งกายข้ามเพศ พร้อมถุงพลาสติกที่สวมประดับกาย
Yes, you should see Polythene Pam | ใช่แล้ว คุณควรได้เห็นโพลีทีนแพมด้วยตาตัวเอง
See Polythene Pam | มองดูโพลีทีนแพมสิ

Get a dose of her in jackboots and kilt | ลองสัมผัสเสน่ห์ของเธอในรองเท้าบู๊ตทหารและกระโปรงคิลต์
She’s killer-diller when she’s dressed to the hilt | เมื่อเธอแต่งองค์ทรงเครื่องเต็มยศ เธอช่างโดดเด่นสะดุดตาจนยากจะละสายตา
Well, she’s the kind of a girl that makes the “News of the World” | เธอเป็นสาวประเภทที่สามารถกลายเป็นข่าวหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ News of the World ได้เลยทีเดียว
Yes, you could say she was attractively built (holy shit) | จะบอกว่าเธอมีรูปร่างเย้ายวนชวนมองก็คงไม่ผิดนัก (ให้ตายเถอะ!)

Get a dose of her in jackboots and kilt | ลองสัมผัสเสน่ห์ของเธอในรองเท้าบู๊ตทหารและกระโปรงคิลต์
She’s killer-diller when she’s dressed to the hilt | เมื่อเธอแต่งองค์ทรงเครื่องเต็มยศ เธอช่างโดดเด่นสะดุดตาจนยากจะละสายตา
Well, it’s a little absurd, but she’s a nice class of bird | แม้จะดูแปลกประหลาดอยู่บ้าง แต่เธอก็เป็นสาวที่มีเสน่ห์ไม่เบา
Yes, you could say she was attractively built | ใช่แล้ว รูปร่างของเธอนั้นช่างน่าดึงดูดใจ
Amen (it’s too long, lad) | สาธุ (ยาวเกินไปแล้วพวก!)

She Came In Through The Bathroom Window

She came in through the bathroom window, | เธอลอบเข้ามาทางหน้าต่างห้องน้ำ
Protected by a silver spoon. | มีช้อนเงินคอยคุ้มกัน ราวกับคนที่เกิดมาบนกองเงินกองทอง
But now she sucks her thumb and wonders | แต่บัดนี้ เธอกลับได้แต่นั่งดูดนิ้วหัวแม่มือ พลางครุ่นคิดอย่างสับสน
By the banks of her own lagoon. | อยู่ริมฝั่งทะเลสาบส่วนตัวของเธอ

Didn’t anybody tell her? | ไม่มีใครบอกเธอเลยหรือ?
Didn’t anybody see? | ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยหรือ?
Sunday’s on the phone to Monday, | วันอาทิตย์กำลังต่อสายโทรศัพท์หาวันจันทร์
Tuesday’s on the phone to me. | ส่วนวันอังคารก็กำลังโทรศัพท์มาหาฉัน

She said she’d always been a dancer, | เธอบอกว่าเธอเป็นนักเต้นมาตลอดชีวิต
She worked at fifteen clubs a day, | เธอทำงานตามคลับต่าง ๆ ถึงสิบห้าแห่งในแต่ละวัน
And though she thought I knew the answer, | แม้เธอจะคิดว่าฉันรู้คำตอบอยู่แล้ว
Well, I knew what I could not say. | แต่ฉันก็รู้ดีว่ามีบางสิ่งที่ไม่อาจเอ่ยออกไปได้

And so I quit the p’lice department, | ด้วยเหตุนี้ ฉันจึงลาออกจากกรมตำรวจ
And got myself a steady job. | แล้วหันไปหางานประจำที่มั่นคงทำ
And though she tried her best to help me, | แม้เธอจะพยายามช่วยเหลือฉันอย่างเต็มที่
She could steal, but she could not rob. | เธออาจลักขโมยได้ แต่เธอไม่อาจปล้นชิงไปจากใคร

Didn’t anybody tell her? | ไม่มีใครบอกเธอเลยหรือ?
Didn’t anybody see? | ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยหรือ?
Sunday’s on the phone to Monday, | วันอาทิตย์กำลังต่อสายโทรศัพท์หาวันจันทร์
Tuesday’s on the phone to me, oh yeah. | ส่วนวันอังคารก็กำลังโทรศัพท์มาหาฉัน โอ้ ใช่แล้ว

แสดงความคิดเห็น : Kitchen Rai

Your email address will not be published. Required fields are marked *


Optimized by Optimole