มีใครเคยเป็นแบบนี้ไหมครับ? ดูสารคดีจบปุ๊บ ความรู้สึกมันอัดอั้นจนต้องรีบหาที่ระบาย!
ผมเพิ่งดูสารคดี “Becoming Led Zeppelin” จบไปหมาดๆ และสิ่งที่ทำให้ต้องรีบมาปั่นบทความนี้ด่วนๆ ไม่ใช่แค่เพราะมันสนุกโคตรๆ แต่เพราะ Netflix กำลังจะเอาสารคดีเรื่องนี้ออกในวันที่ 23 ก.ค. 2026 นี้แล้ว! (ใครอ่านถึงตรงนี้แล้วยังมีเวลา รีบเปิดดูเลยครับ!)
เอาล่ะ สำหรับใครที่ดูไม่ทัน หรืออยากรู้ว่ามันมีอะไรเจ๋งนักหนาทำไมผมถึงอินขนาดนี้ วันนี้ผมจะมาเล่าให้ฟังแบบหมดเปลือก สปอยล์เน้นๆ เล่าแบบกันเองสุดๆ ชนิดที่ว่าอ่านจบแล้วคุณจะรู้สึกเหมือนได้นั่งดูไปพร้อมกับผมเลย
จากเด็กบ้านนอก ช่างไม้ สู่การรวมตัวของ “เทพเจ้า”
ก่อนดูสารคดีเรื่องนี้ ผม (และหลายๆ คน) มักจะติดภาพ Led Zeppelin ว่าเป็นวงร็อกระดับเทพเจ้าที่ยิ่งใหญ่ค้ำฟ้าไปแล้ว แต่ Becoming Led Zeppelin พาเรานั่งไทม์แมชชีนกลับไปดูช่วงที่พวกเขายังเป็นแค่ “คนธรรมดา” ที่กำลังดิ้นรนครับ
เรื่องมันเริ่มจาก Jimmy Page มือกีตาร์ที่เป็นเหมือนมันสมองของวง ตอนนั้นเขาเป็นมือกีตาร์รับจ้าง (Session Musician) ที่คิวทองและรวยมากในอังกฤษ แต่อยู่ดีๆ แกก็เบื่อ อยากทำวงดนตรีที่เล่นเพลงหนักๆ ดิบๆ ตามใจตัวเอง
ความพีคคือการตามหาสมาชิกครับ Jimmy Page ไปเจอ Robert Plant นักร้องนำขวัญใจสาวๆ ที่ตอนนั้นยังเป็นแค่เด็กหนุ่มจากเมืองอุตสาหกรรม (Black Country) ร้องเพลงไปวันๆ แบบไม่มีวี่แววจะดัง แถม Robert Plant ยังหนีบเอาเพื่อนซี้อย่าง John Bonham มือกลองที่ตอนนั้นเป็นลูกมือ “ช่างไม้” ช่วยงานบริษัทรับเหมาของครอบครัวมาด้วย! คือภาพ John Bonham จับค้อนตอกตะปูและเลื่อยไม้ในสารคดีมันขัดกับภาพมือกลองที่ฟาดกลองหนักที่สุดในโลกแบบสุดๆ ส่วนคนสุดท้าย John Paul Jones มือเบสและคีย์บอร์ดอัจฉริยะ ก็เป็นมือปืนรับจ้างที่ทนเบื่อไม่ไหวเลยขอมาแจมด้วย
วินาทีแรกที่แจมกัน: เคมีที่เหมือน “ฟ้าผ่า” ในห้องใต้ดิน
มีเกร็ดนึงในสารคดีที่ผมดูแล้วขนลุกมาก คือตอนที่พวกเขานัดเจอกันครั้งแรกเพื่อซ้อมดนตรีด้วยกันครับ พวกเขาไปเช่าห้องซ้อมใต้ดินเล็กๆ แคบๆ ในลอนดอน (Gerrard Street)
เพลงแรกที่ Jimmy Page ชวนทุกคนเล่นคือ “Train Kept A-Rollin'” ทันทีที่ John Bonham หวดกลองปังแรก และ Jimmy Page กรีดกีตาร์ลงไป ทุกคนในห้องถึงกับชะงักครับ! เสียงมันกระหึ่ม หนักหน่วง และเข้าขากันราวกับเล่นด้วยกันมาเป็นสิบปี John Paul Jones เล่าว่าห้องนั้นมันเล็กจนเสียงอัดกระแทกใส่กัน และพวกเขาก็มองหน้ากันแบบรู้อยู่เต็มอกว่า “เฮ้ย สิ่งนี้มันคือของจริงว่ะ” มันคือเคมีที่ฟ้าประทานมาให้ชัดๆ!
ตลกร้าย: ไปเป็นเทพเจ้าที่อเมริกา แต่กลับมาอังกฤษแบบไม่มีใครรู้จัก!
นี่คือเรื่องที่ผมช็อกที่สุดจากสารคดีเรื่องนี้เลยครับ!
เรามักจะคิดว่าวงจากอังกฤษ ก็ต้องดังในอังกฤษก่อนแล้วค่อยบินไปตีตลาดอเมริกาใช่ไหม? แต่ Led Zeppelin ทำสลับกันครับ!
ผู้จัดการวงของพวกเขา (Peter Grant) เป็นพวกหัวขบถและมองขาดมาก เขาจับวงที่เพิ่งรวมตัวกันได้ไม่กี่เดือน อัลบั้มแรกก็ยังไม่เคยวางแผง บินข้ามทวีปไปทัวร์อเมริกาทันที! ตอนนั้นไปในฐานะ “วงเปิด” ให้กับวงดังๆ ยุคนั้นด้วยซ้ำ
แต่ด้วยความที่ซาวนด์ของพวกเขามันล้ำมาก กีตาร์แตกพร่า เสียงร้องแหลมสูงปรี๊ด และการด้นสดบนเวทีแบบบ้าคลั่ง พวกเขาดันไปขโมยซีนวงหลักจนราบคาบ! คนดูอเมริกันคลั่งไคล้พวกเขามาก เล่นคอนเสิร์ตบัตร Sold Out แทบจะพังโรงละคร อัลบั้มแรกที่เพิ่งวางขายที่นั่นก็ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า
แต่ความฮาผสมตลกร้ายมันอยู่ตรงนี้ครับ… พอพวกเขาทัวร์อเมริกาจบ บินกลับมาลงเครื่องที่อังกฤษ ดันไม่มีใครมารอรับเลย! สนามบินเงียบกริบ ไม่มีนักข่าว ไม่มีแฟนเพลง วงต้องแยกย้ายหิ้วกระเป๋ากลับบ้านใครบ้านมัน เพราะตอนนั้นอัลบั้มแรกยังไม่วางขายในอังกฤษเลยด้วยซ้ำ! บวกกับสื่ออังกฤษยุคนั้นหมั่นไส้วงนี้มาก มองว่าเป็นวงที่ถูกปั้นมาเพื่อไปกอบโกยเงินดอลลาร์ เลยพร้อมใจกันแบน ไม่เขียนข่าวถึง ไม่เปิดเพลงในวิทยุ
กว่าคนอังกฤษจะยอมรับและรู้ตัวว่าวงบ้านเกิดตัวเองเจ๋งขนาดไหน ก็ต้องรอจนพวกเขากลับไปถล่มอเมริกาซ้ำแล้วซ้ำเล่านั่นแหละครับ
ทัวร์อเมริกาชนช่วงเหยียบดวงจันทร์ และวีรกรรมหวดกลองข่มขวัญตัวพ่อ!
ขอแทรกอีก 2 เหตุการณ์ตอนทัวร์อเมริกาปี 1969 ที่เป็นตำนานสุดๆ ชนิดที่ว่าไม่เล่าไม่ได้ครับ!
เรื่องแรกคือความบังเอิญที่โคตรเท่… คุณรู้ไหมครับว่าตอนที่ Led Zeppelin กำลังทัวร์อเมริกากวาดรายได้เป็นกอบเป็นกำ มันไปตรงกับช่วงที่ ภารกิจยาน Apollo 11 ไปเยือนดวงจันทร์พอดี! ความพีคคือในคืนวันที่ 20 ก.ค. 1969 ที่ นีล อาร์มสตรอง กำลังก้าวเท้าเหยียบดวงจันทร์เป็นครั้งแรกและคนทั้งประเทศกำลังเกาะติดหน้าจอทีวี วง Led Zeppelin ดันมีคิวขึ้นเล่นคอนเสิร์ตที่คลีฟแลนด์ (งาน Musicarnival) พอดี! สื่อยุคนั้นถึงกับเขียนแซวว่า ในขณะที่คนนับล้านกำลังดูยานอีเกิลลงจอดบนดวงจันทร์ วัยรุ่นกว่าสองพันคนกำลังดู Led Zeppelin ลงจอดและระเบิดความมันส์บนเวที เป็นการสร้างประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติและประวัติศาสตร์ร็อกไปพร้อมๆ กันเลย
ส่วนอีกเรื่องคือวีรกรรมความสุดตีนของ John Bonham ครับ! เรื่องนี้เกิดขึ้นในงาน Newport Jazz Festival 1969 ซึ่งวงร็อกหน้าใหม่อย่าง Led Zeppelin ถูกเชิญไปเล่นร่วมกับวงแจ๊สและโซลระดับปรมาจารย์
คุณลองนึกภาพตามนะ วงร็อกอังกฤษที่เพิ่งตั้งไข่ ต้องมาเล่นในถิ่นของตัวพ่อ แต่พอถึงคิวซาวนด์เช็ค John Bonham ไม่รู้ไปเอาความห้าวมาจากไหน แกขึ้นไปหวดกลองแบบใส่ยับ จัดเต็มทั้งความหนักหน่วงและจังหวะกรู๊ฟที่กระหึ่มไปทั้งงาน จนทำให้นักดนตรีวงที่รอคิวอยู่ถึงกับต้องเดินมาเกาะขอบเวทีแล้วอ้าปากค้างแบบงงๆ ว่า “เฮ้ย! ไอ้หมอนี่มันเล่นบ้าอะไรวะ!?”
และวงที่ยืนช็อกอยู่ตรงนั้นไม่ใช่ใครที่ไหนครับ… คือ วงแบคอัปของ James Brown เจ้าพ่อเพลงโซลที่มีแต่มือกลองระดับเทพๆ ทั้งนั้น! การตีกลองซาวนด์เช็คจนวงของ James Brown ยังต้องยืนตะลึงเนี่ย ถือเป็นการประกาศศักดาที่โคตรจะร็อกแอนด์โรลเลยครับ!
ไม่แคร์สื่อ ไม่ง้อวิทยุ ไม่ตัดซิงเกิล
อีกจุดที่สารคดีขยี้ให้เห็นคือ “ความกบฏ” ของวง ในยุคที่วิทยุ AM ในอังกฤษมีอิทธิพลสุดๆ และชอบเปิดแต่เพลงป็อปสั้นๆ ไม่เกิน 3 นาที Led Zeppelin ประกาศกร้าวเลยว่า “เราจะไม่ตัดซิงเกิลขาย”
พวกเขาต้องการให้คนฟังเสพงานศิลปะทั้งอัลบั้ม ไม่ใช่แค่เพลงฮิตเพลงเดียว ซึ่งโชคดีที่ฝั่งอเมริกามีวิทยุ FM ใต้ดินที่เปิดกว้าง ดีเจยอมเปิดเพลงร็อกความยาว 6-7 นาทีของพวกเขาจนเกิดกระแสปากต่อปาก มันคือชัยชนะของดนตรีที่แท้จริงเหนือระบบทุนนิยมค่ายเพลงยุคนั้นเลยครับ
เกร็ดแถมสุดปั่น: ชื่อวงจากคำสบประมาท และอัลบั้มที่ทำเสร็จใน 30 ชั่วโมง!
ขอแถมเรื่องความแสบของวงนี้อีกนิดครับ ช่วงแรกที่พวกเขายังใช้ชื่อ The New Yardbirds นั้น มีเรื่องเล่าที่โด่งดังว่า Keith Moon มือกลองจอมบ้าคลั่งแห่ง The Who เคยพูดประชดโปรเจกต์วงใหม่ของ Jimmy Page ว่า คง “ร่วงไม่เป็นท่าเหมือน lead balloon” ซึ่งเป็นสำนวนอังกฤษที่หมายถึงความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง
สุดท้าย Jimmy Page กลับหยิบคำประชดนั้นมาพลิกเป็นชื่อ Led Zeppelin โดยเปลี่ยนจาก balloon เป็น zeppelin (เรือเหาะ) และตัดตัว a ออกจาก lead เพื่อไม่ให้คนอ่านออกเสียงผิดเป็น “หลีด”
แถมยังตอกย้ำความปั่นด้วยการเอาภาพโศกนาฏกรรมเรือเหาะฮินเดนบวร์กไฟไหม้มาทำเป็นปกอัลบั้มแรกซะเลย เป็นการประกาศว่าวงนี้จะระเบิดวงการดนตรีให้ไฟลุกเหมือนเรือเหาะลำนีแหละ!
และอีกเรื่องที่แสดงถึงความห้าวและมั่นใจสุดๆ คือ อัลบั้มแรกที่พลิกประวัติศาสตร์วงการร็อกเนี่ย พวกเขาใช้เวลาอัดและมิกซ์เสียงรวมกันแค่ 30 ชั่วโมงเท่านั้น! แถม Jimmy Page ยังควักกระเป๋าจ่ายค่าสตูดิโอเองทั้งหมดด้วย
เหตุผลน่ะเหรอ? เพราะเขาไม่อยากให้ค่ายเพลงมาชี้นิ้วสั่งว่าต้องทำเพลงแบบไหน พอทำอัลบั้มเสร็จ ผู้จัดการวงก็เอาม้วนเทปมาสเตอร์ที่จ่ายเงินทำเองเนี่ยแหละ ไปตบโต๊ะเจรจากับค่าย Atlantic Records จนได้สัญญาที่วงมีอำนาจตัดสินใจเรื่องเพลง 100% (ซึ่งแทบไม่เคยเกิดขึ้นเลยในยุคนั้น) ซาวนด์มันเลยออกมาดิบ สด และเป็นตัวของตัวเองแบบสุดติ่งอย่างที่เราได้ยินกันนี่แหละครับ
สรุป: ถ้ามีเวลา… ไปดูเถอะ!
เอาจริงๆ สารคดี “Becoming Led Zeppelin” ไม่ใช่แค่หนังของคนรักดนตรีร็อก แต่มันคือเรื่องราวของความเชื่อมั่น การกล้าแหกกฎ และเคมีที่ลงตัวอย่างปาฏิหาริย์ของคน 4 คน ฟุตเทจเก่าๆ ในเรื่องถูกเอามารีมาสเตอร์จนภาพคมกริบ เสียงตอนเล่นสดคือกระหึ่มเหมือนไปยืนเกาะขอบเวที
ย้ำอีกครั้ง! ใครที่เป็นสมาชิก Netflix แล้วยังไม่ได้ดู เรื่องนี้จะอยู่ถึงแค่วันที่ 23 ก.ค. 2026 นี้นะครับ รีบไปจัดกันด่วนๆ แต่ถ้าใครมาอ่านบทความนี้หลังจากที่หนังมันปลิวไปแล้ว ผมก็หวังว่าตัวหนังสือพวกนี้จะช่วยถ่ายทอดความมันส์และความยิ่งใหญ่ของก้าวแรกแห่งตำนานวงนี้ให้คุณได้สัมผัสไม่มากก็น้อยนะครับ
Rock and Roll จงเจริญ!
อยากจะเขียนอะไรก็เขียนอ่ะครับ แต่มีผู้ช่วยเขียนเป็น A.I. หากเขียนผิดหรือตกหล่นไปก็ขออภัยล่วงหน้านะครับ
